Ο ΑΙΝΟΣ-ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ

Αγνοδίκη: Η πρώτη γυναίκα γιατρός στην Αρχαία Ελλάδα Για να εξασκεί το επάγγελμα αναγκάστηκε να μεταμφιεστεί σε άνδρα. Άνδρας είχε αναγκασθεί να ντυθεί η πρώτη γυναίκα γιατρός στην Αρχαία Ελλάδα, καθώς, έως τον 4ο αιώνα, είχε θεσμοθετηθεί νόμος που απαγόρευε στις γυναίκες να ασκούν ιατρική και όποια παρέβαινε το νόμο, τιμωρείτο με θανατική ποινή. Πρόκειται για την Αγνοδίκη, η οποία δεν δίστασε να ντυθεί άνδρας και να μαθητεύσει στο διάσημο γιατρό Ηρόφιλο (355-280 π.Χ.) στην Αλεξάνδρεια. Μετά τη μαθητεία της, μεταμφιεσμένη πάντα σε άνδρα, επέστρεψε στην Αθήνα και άσκησε το ιατρικό επάγγελμα με μεγάλη επιτυχία και γρήγορα έγινε η ευνοούμενη των εύπορων γυναικών, η ιστορία επανελήφθη 20 αιώνες μετά, όταν στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο (1861-1865), η Μαίρη Γουόκερ αναγκάστηκε να ντυθεί άνδρας για να ασκήσει το ιατρικό επάγγελμα στο πεδίο της μάχης.

Ποτέ σου μη περιφρονείς τα κάτω σκαλοπάτια γιατί αυτά πρωτοπατείς και φτάνεις στα παλάτια.

Κουρλός : Τρελός. Κουρλαίνομαι : Τρελαίνομαι. bατσελάρω : Τρελαίνομαι Σbαλιάρω : Τρελαίνομαι, μου στρίβει. Επίσης, κάνω λάθος. Γλυκί : Σεληνιασμός (πχ "τον έπιασε το γλυκί του", δλδ σεληνιάστηκε). Μεταφορικώς, σημαίνει τον μεγάλο θυμό ή ότι κάποιος είναι νευρικός. Γλυκιασμένος : Σεληνιασμένος, επιληπτικός (πχ "είναι γλυκιασμένος και κάθε τόσο τονε πιάνει").

Το όνομα "Γεράσιμος "......   Έχουμε, εμείς οι Κεφαλλήνες, μια διπλή ονοματική Ιδιοτυπία (κοντά στις άλλες), πού δεν είναι χωρίς σημασία για την πατριδική μας συνοχή, όσο και για τον άμεσο ξεχωρισμό μας από τους άλλους Συνέλληνες. Είναι, πρώτα, τα επικρατούντα στο Νησί μας επώνυμα σε -ατός (με τα -άτα, των χωριών μας) κι' έπειτα το όνομα ((Γεράσιμος», πού το χρωστάμε στον Ιερό έποικο του Νησιού μας (από το 1559), τον άγιο Γεράσιμο Ν ο τ α ρ ά πού τόσο αγαπήθηκε και λατρεύτηκε, ώστε το βαφτιστικό όνομα του να θεωρείται σαν παρουσία και προστασία του ίδιου, στα σπίτια μας. Είναι ζήτημα, αν ο Κορίνθιος (και βυζαντινής καταγωγής) ιερωμένος Νοταράς λεγόταν κι' ο ίδιος Γεράσιμος, πριν του δώσουν το προϋπάρχον αυτό ίερομοναχικό όνομα., στον "ΑΘω ή στα Ιεροσόλυμα, οπού πρωτοασκήθηκε. Στά Ιεροσόλυμα ιδιαίτερα ήταν πολύ σεβαστός ο Όσιος Γεράσιμος,ο έν Ιορδάνη («αναχωρητής», πού έζησε 1100 χρόν...

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΗΣ : ( ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ) Η πρωτοβουλία του Προέδρου της Κεφαλληνιακής Αδελφότητας Αθηνών κ. Σπύρου Μπεκατώρου να θυμηθούμε και να γιορτάσουμε τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ιστορικού Σωματείου, μας βάζει στο πειρασμό να προβούμε σε μια αυτοκριτική διερεύνηση ποιος είναι άραγε ο Κεφαλλονίτης. Είναι αυτά για τα οποία κάποιοι από μας κορδωνόμαστε τεντώνοντας το ανάστημά μας; Είναι άραγε τα άλλα που οι τρίτοι μας μέμφονται και μας κατηγορούν; Είναι οι Κεφαλλονίτες μια ιδιαίτερη φυλή, έθνος, λαός, κάστα που δεν ταυτίζονται, που δεν συγχροτίζονται εύκολα με τους επίλοιπους Έλληνες; Αληθεύει ο στίχος του λαϊκού ποιητή που χαρακτήρισε τον Κεφαλλονίτη «ο δι' ακατανόητου κι επιτήδειου τρόπου πουλάει τόναν άνθρωπο του αλλουνού αθρώπου;» Είχε δίκαιο εκείνος ο Ενετός Proveditore που τον έστειλε η Γαληνότατη στα 1600 στη Κεφαλλονιά για να εξακριβώσει πως αυτό το μεγάλο νησί δεν παράγει τίποτε και δεν στέλνει φόρους στο Δόγη; Για να απαντήσει στο Υπόμνημα τ...

28 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 1940   «Μάννα Ελλάδα, δική σου μια σάλπιγγα ηχεί λες στης Πίνδου μια κόγχη. Στους λαούς να θυμίζει γεμάτο ψυχή το τρανό που ξεστόμισες «ΟΧΙ». Όμως τα αιματοποτισμένα Βορειοηπειρωτικά βουνά, τα καθαγιασμένα Ελληνικά εδάφη έμειναν και πάλι δουλωμένα. Να το παράπονο αυτό από τα σπαρμένα στην μαρτυρική εκείνη Γη ιερά κόκκαλα των πολεμιστών μας, παράπονο που ηχεί μες στα αυτιά μας χωρίς να μπορούμε να του δώσουμε απάντηση και ικανοποίηση. Περιμένουν όμως: της Τρεπεσίνας τα έλατα κι' οι κέδροι του Μοράβα γέρνουν και πάλι γέρνουν κοιτώντας το Νοτιά κάποιους φαντάρους μήπως ιδούν που Θα ξανάλθουν πάλι»

      ΤΟ ΟΝΟΜΑ « ΣΠΑΡΤΙΑ» ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΑΡΤΟ? Σπάρτο» στα αρχαία Ελληνικά -στα λατινικά «spartum»- είναι το σχοινί το οποίο παράγεται από το ομώνυμο θαμνοειδές φυτό. Ίσως ο αμπελώνας του Βεζούβιου, όπου και υπήρχε αυτό, πέραν από τους περίφημους οίνους με τις πολλές ονομασίες προέλευσης, να διαθέτει στο ιστορικό του, μια προέλευση ονομασίας. Ο λόγος για το όνομα του Σπάρτακου. Ο οποίος, σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της επανάστασης, και ενώ βρίσκονταν με τους υπόλοιπους εξεγερθέντες συντρόφους του δούλους της σχολής μονομάχων Καπύης στο γνωστό αυτό ηφαιστιογενές όρος, δέχθηκαν επίθεση από το Ρωμαϊκό στρατό που έσπευσε σε κατάπνιξη του κινήματος τους. Στην παρθενική της σύγκρουση η αποτελούμενη από 70 έως 80 μέλη, ομάδα τους έκανε χρήση των σπάρτων, των σχοινιών που έλεγα πριν -περί κλώνων αγράμπελης αναφέρονται άλλες πηγές- με αποτέλεσμα να κατεβεί διαμέσου απόκρημνων πλευρών στην υπώρεια, και να βρεθεί στα νώτα του εκστρατευτικού σώματος. Ο αιφνιδιασμός του τελευταίου που ανηφό...

Είπε η Λυδια Κονιορδου : ▪ «Αν μια φράση μού έρχεται συνέχεια στο μυαλό από τη “Μήδεια” είναι η ακόλουθη: “Πόσο εύκολα κι αβασάνιστα κρίνουμε ο ένας τον άλλο…”. Πολλές φορές κρίνουμε με την πρώτη ματιά και βλάπτουμε τον άλλον από άγνοια, από ημιμάθεια, από αμορφωσιά». ▪ «Στον τόπο μας γκρεμίζουμε συνέχεια. Ο καθένας θέλει να έχει το δικό του μαγαζί.

Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν γεννήθηκε στις 11 Δεκέμβρη του 1918, στο Κισλοβόντσκι του Καυκάσου. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Rostov με ειδικότητα στα Μαθηματικά και τη ρώσικη Λογοτεχνία την οποία συνέχισε και ολοκλήρωσε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατατάχτηκε στον Κόκκινο Στρατό ως αξιωματικός Πυροβολικού, πολέμησε και διακρίθηκε για τη γενναιότητά του. Όμως, στη διάρκεια της θητείας του στο γερμανικό μέτωπο το 1945, συνελήφθη και κρίθηκε ένοχος επειδή, σε μιαν επιστολή προς φίλο του, άσκησε κριτική στον Στάλιν. Στάλθηκε σε στρατόπεδο εργασίας στο Καζακστάν όπου εμπνεύστηκε κι έγραψε την πρώτη του νουβέλα «Μια Μέρα Του Ιβάν Ντενίσοβιτς». Η δημοσίευση της νουβέλας απαγορεύτηκε έως ότου μεσολάβησε ο Νικήτα Χρουστσώφ- ο οποίος ανέλαβε την εξουσία το 1962- οπότε και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά. Ωστόσο, τα δύο επόμενα έργα του, μετά την αντικατάστασή του Χρουστσώφ το 1969, απαγορεύτηκαν. Την ίδια χρονιά αποβλήθηκε από την Ένωση Σοβιετικών Συγγραφέων αλλά την ε...

ΠΡΩΙΝΟ ΡΟΦΗΜΑ Γιώργος Σκαμπαρδώνης Πρωί στο κελί του Τιμίου Σταύρου του γέροντα Παίσιου, κοντά στη Μονή Σταυρονικήτα. Τρίτη μέρα της Σαρακοστής. Είμαστε έξω στο σκεπαστό κι δ γέροντας βράζει γάλα στο καμινέτο, πάνω σ' ένα κούτσουρο. Παραδίπλα είναι, πλαγιασμένα στα χόρτα, τα δυο παιδιά του Γιάννη, πού ανεβήκαμε μαζί στο Άγιονόρος — δ Γιάννης κάθεται μόνος του, απέναντι στο βράχο. Πιο εδώ είναι δυο επισκέπτες, κι αυτοί από τη Θεσσαλονίκη. Στέκονται όρθιοι, ακουμπώντας στην καστανιά. Πενηντάρηδες κι οι δύο, χλωμοί, στρυφνοί. Φαίνονται να είναι από κάποια παρεκκλησιαστική οργάνωση, γιατί κοιτάζουνε αυστηρά, κάπως επιτιμητικά τον γέροντα και σχολιάζουνε μεταξύ τους χαμηλόφωνα. Τα παιδιά παίζουνε, κάνουνε φασαρία — όποτε γυρίζει ό Παίσιος και τα λέει ήρεμα: «Μην κάνετε θόρυβο, γιατί εδώ δίπλα, κάτω απ' το χώμα, είναι κρυμμένοι Αμερικάνοι και θα ξυπνήσουν και θα 'ρθουν να μας χαλάσουν την ησυχία μας». Τα παιδιά σταματούνε, σωπαίνουνε παραξενεμένα. Ό Γιάννης, απέναντι, γέρνει πλάγ...

« Του θυγάτηρ δύστηνον οδυρόμενον κατερύκει . Αιεί δε μαλακοίσι αι μυλίοισι λόγοισι θελγει , ό π ως Ιθακης ε π ιλησεται . Αυτάρ Οδυσσεύς ιέμενος και κα π νόν ανωθρόσκοντα νοήσαι ης γαίης θανέειν ιμείρεται »

Μεγαλοβδομάδα στον "Αθωνα. Καί ή εβδομάδα αυτή έχει τις ίδιες ήμερες και ώρες με o λες τις άλλες του χρόνου. Οι μοναχοί στον Άθωνα τον ιερό, το Αγιον Όρος, το ωραία προσωνυμούμενο «Περιβόλι της Παναγίας», είναι περισσότερες ώρες στο ναό, στο Καθολικό του μοναστηρίου, το Κυριάκο τής σκήτης, το εκκλησάκι του Κελιού, το ναύδριο του Ησυχαστηρίου. Με τα κουκούλια τους σκυμμένοι οι πατέρες στα στασίδια, τα κομποσχοίνια τους, νέοι και γέροντες, Ιεροψάλτες, κανονάρχες, διαβαστές, τυπικάρηδες, εκκλησιαστικοί, εφημέριοι, προεστοί, όλοι στις θέσεις τους. Σ' ένα σταθερό τυπικό επί χίλια και πλέον χρόνια « ερχόμενος ό Κύριος επί το έκούσιον πάθος », κατά την υμνολογία μας, ακολουθείται από τους ταπεινούς Αθωνίτες. Εκλεκτό μοσχοθυμίαμα ρόδου, καθαρό αγνό μελισσοκέρι, ακοίμητα καντήλια, γλυκόφθογγες καμπάνες, σήμαντρα καί τάλαντα, καλούν σε θερμή, κατανυκτική προσευχή, σε χαρμολυπικές ψαλμωδίες, σ' ευαγγελικές περικοπές, πού μαστιγώνουν αλύπητα τη φαρισαϊκή υποκρισία, μ΄ εκείνα τα φο...

Εις την αγίαν και λαμπροφόρον ημέραν της ενδόξου και σωτηριώδους Χριστού του Θεού ημών, Αναστάσεως. Ει τις ευσεβής και φιλόθεος απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως. Ει τις δούλος ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού. Ει τις έκαμε νηστεύων, απολαυέτω νυν το δηνάριον. Ει τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο, δεχέσθω σήμερον το δίκαιον όφλημα. Ει τις μετά την τρίτην ήλθεν, ευχαρίστως εορτασάτω. Ει τις μετά την έκτην έφθασε, μηδέν αμφιβαλλέτω· και γαρ ουδέν ζημιούται. Ει τις υστέρησεν εις την εννάτην, προσελθέτω, μηδέν ενδοιάζων. Ει τις εις μόνην έφθασε την ενδεκάτην, μη φοβηθή την βραδύτητα· φιλότιμος γαρ ων ο Δεσπότης, δέχεται τον έσχατον, καθάπερ και τον πρώτον. Αναπαύει τον της ενδεκάτης, ως τον εργασάμενον από της πρώτης. Και τον ύστερον ελεεί, και τον πρώτον θεραπεύει. Κακείνω δίδωσι, και τούτω χαρίζεται. Και τα έργα δέχεται, και την γνώμην ασπάζεται. Και την πράξιν τιμά, και την πρόθεσιν επαινεί.   Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν του ...

Οι Άγγλοι λένε ότι ο κυβερνήτης πρέπει να κερδίσει: -την αναγνώριση του πληρώματος ως άνδρας, τον θαυμασμό του πληρώματος ως ναυτικός, -τον σεβασμό του πληρώματος ως Κύριος ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΕΙ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ.-

Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ . Κωνσταντίνος Παλαιολόγος εις μάχην 1453, Μυτιλήνη μουσείο Θεόφιλου Στις 21 Μαίου ο Μωάμεθ ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε να πληρώσει υψηλότερους φόρους υποτέλειας -πλήρωνε 300.000 ασημένια νομίσματα ετησίως-, αλλά να κρατήσει υπό την κατοχή του την Κωνσταντινούπολη: "Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν έστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών".

Yara Yara Καββαδίας Νίκος Kαθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος. Σε σπίτι μέσα, ξέχασες προχτές το φυλαχτό. Γελάς, μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δύο centavos κι απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Bηρυττό. Mε πορφυρό στα χείλη μου κοχύλι σε προστάζω. Στο χέρι το γεράκι σου και τα σκυλιά λυτά. Aπάνωθέ μου σκούπισε τη θάλασσα που στάζω και μάθε με να περπατώ πάνω στη γη σωστά. Kούκο φορούσες κάτασπρο μικρός και κολαρίνα. Nαυτάκι του γλυκού νερού. Σε πιάνει ―μην το πεις αλλού― σα γάτα η λαμαρίνα και σε σαστίζει ξαφνικό προβέτζο του καιρού. Tο ντύμα πάρε του φιδιού και δώσ' μου ένα μαντίλι. Eγώ, ―και σ' έγδυσα μπροστά στο γέρο Tισιανό. Bίρα, Kεφαλονίτισσα, και μάινα το καντήλι. Σε λόφο γιαπωνέζικο κοιμάται το στερνό. Σου πήρ' από τη Nάπολη μια ψεύτικη καμέα κι ένα κοράλλι ξέθωρο μαζί. Πίσω απ' το φριγκορίφικο στην άδεια προκυμαία έβενος, ―γλώσσα της φωτιάς, στο βάθος κρεμεζί. Φώτα του Melbourne. Bαρετά κυ...

Όταν θα νιώσεις ήντα θα πεί αγάπη και πονέσεις, Όλες τσι τρέλες που' καμα θα μου τσι συγχωρέσεις!

Άστρα μη με μαλώνετε που τραγουδώ τη νύκτα, μα είχα πόνο στην καρδιά και βγήκα και τον είπα Το καναρίνι στο κλουβί σφυρίζει και φωνάζει, όλοι θαρρούν πως τραγουδά μ’ αυτό αναστενάζει Δίδεις χαρά, παίρνεις χαρά, η πίκρα δίδει πόνο, εγώ δεν θέλω να πονείς να σε θωρώ να λιώνω. Ο θεός τα βάσανα στους δυνατούς τα δίδει Γιατί εις στους αδύνατους δεν έχει εμπιστοσύνη

Είναι ένα όνειρο η ζωή, η δόξα ένα τραγούδι, ένα μεθύσι η νιότη μας και η αγάπη ένα λουλούδι

Περιμένοντας τους Βαρβάρους -Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι; Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα. -Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία; Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε; -Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα. Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί; Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν. -Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη, και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα; -Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα. Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα. -Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες· γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους, και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια· γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα; Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα· και τέτοια πράγματα θαμπόνου...

Στο σφυρί η... πρώτη κυρία - 25/03/2008 Σε δημοπρασία από τον οίκο Christie's θα τεθεί φωτογραφία της Κάρλα Μπρούνι στις 10 Απριλίου, που τραβήχτηκε πριν από 15 χρόνια και εμφανίζει το μεγαλύτερο μέρος του σώματος της Πρώτης Κυρίας της Γαλλίας γυμνό. Η στάση του σώματος της Μπρούνι στη φωτογραφία παραπέμπει εν μέρει, στις «σνομπ» -πίνακας του Ζορζ Σερά- όπου οι γυναίκες με την κατάλληλη στάση των χεριών τους καλύπτουν τα επίμαχα σημεία. Ωστόσο, στην ασπρόμαυρη αυτή φωτογραφία του Κοντ, η Μπρούνι άφησε ακάλυπτο το πάνω μέρος του σώματός της. Ο οίκος δημοπρασιών αποσαφήνισε ότι η απόφαση να περιληφθεί αυτή η φωτογραφία στον πλειστηριασμό στη Νέ...

«Το ψάθινο καπέλο» όλο χρώμα και φως είναι αυτό το λάδι σε μουσαμά του Νίκου Λύτρα, φιλοτεχνημένο το 1925. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, εγκαινιάζει στις 19 Μαρτίου 2008 ώρα 20.00 στην Εθνική Πινακοθήκη την έκθεση «Νίκος Λύτρας (1883-1927) ΑΦΉΣΤΕ ΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΛΥΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ