Ο ΑΙΝΟΣ-ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ

ΤΑ ΕΠΤΑΝΗΣΑ ΣΤΙΣ 21  ΜΑΪΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ.     ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ Το πρωί της 21ης Μαΐου του 1864 η γαλανόλευκη σημαία υψωνόταν στο φρούριο της Κέρκυρας. Την ημέρα της ένωσης με την Ελλάδα, ένας ανώνυμος χρονικογράφος έγραψε :«Οι Άγγλοι εκάθησαν εις την Επτάνησον χρόνους 54, μήνας 8 και ημέραν μίαν». Το Ελληνικό Έθνος γιορτάζει  τα 156 χρόνια της Ενώσεως των Επτανήσων με την Μητέρα Πατρίδα(21 Ma ίου 1864). Η λαμπρή  μέρα της Ενώσεως ήλθε έπειτα από τόσο πόνο, από τόσα αίματα  και τόσα δάκρυα των Επτανησίων απέναντι στην τυραννία του Άγγλου κατακτητή. Το φως της Εθνικής μας Αναγέννησης, της Ανάστασης του Γένους υπήρξε προϊόν του Επτανησιακού διαφωτισμού  και της ακατάλυτης αποφασιστικότητας να μείνουν Έλληνες.  Τα Ιόνια Νησιά ή Επτάνησα είναι η παντοτινή πύλη Ανατολής και Δύσης, ένα στρατηγικό σταυροδρόμι, ένας κόσμος ολόκληρος, μια συνεχής ιστορική εξέλιξη. Κάθε νησί έχει τη δική του σημαντική ιστορ...

ΟΙ ΑΓΑΠΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ  Αγάπες της ζωής μου - Αντώνης Αργυρός

Η ΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ  Έκατσα χθες το βράδυ φτιάχνοντας τη δική μου λίστα, με πράγματα, που κάποια στιγμή στη ζωή μου με έκαναν χαρούμενο. Για παράδειγμα, όταν ήμουν παιδί είχαμε μία μουριά στην αυλή πατρικού της γιαγιάς μου πίσω από το σπίτι μου και τα πρωινά του Ιουνίου συνήθιζα να πηγαίνω εκεί μόλις ξυπνούσα, να περπατάω ξυπόλητος γύρω της γεμίζοντας το στόμα μου, μέχρι που τα χέρια, τα πόδια και τα χείλη μου είχαν γεμίσει από το μοβ των μούρων. Ακούγεται χαζό, έτσι; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν καν ότι τα μούρα είναι νόστιμαλήθεια είναι ότι η λίστα μου ήταν γεμάτη από μικρά κι ασήμαντα πράγματα: η πρώτη φορά που στο Λιθόστρωτο μαγαζί του Κρεμμύδα άκουσα οι Beatles στο τέρμα. Τα πρωινά που πήγαινα στη Νομική σχολή μετά το νυχτερινό ξεφόρτωμα φορτηγών στο λιμάνι και είχα στο χέρι μου και μία ζεστή μπουγάτσα που άχνιζε - κι ας ήταν άδειες οι τσέπες μου (είχε τότε κοπεί το επίδομα λόγω ατασθαλιών ). Να κάθομαι στο Αργοστόλι στο Φανάρι βράδυ με την πρώτ...

1971 ΣΤΟ ΑΓΙΟ   ΟΡΟΣ… ΙΣΩΣ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ... Σ' ένα παγκάκι έξω από το μοναστήρι ήταν ένας καλόγερος .Λιγνός, κάτισχνος δηλαδή, μου φάνηκε μεγάλος στην ηλικία. Ένα ράσο φορούσε, μ' ένα σχοινί στη μέση. Κάπου ήταν προσηλωμένος, σαν προσεύχονταν. Πήγα κοντά του, γύρισε και με κοίταξε, μ' ένα   βλέμμα διαπεραστικό, φωτιές έβγαζαν τα μάτια του.    Είδα ότι δεν ήταν πολύ μεγάλος. Κοιταχτήκαμε. Το πρόσωπο του έλαμπε στο Φως. Ίσως να ήταν ο ήλιος που χτύπαγε πάνω του.-- Κάθισε, μου είπε. Σαν να γνωριζόμασταν από χρόνια, άρχισα να του μιλάω...— Εσύ να δίνεις, μου είπε, άμα μπορείς, να δίνεις.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ, ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ   “Για να ξεπαστρέψεις ένα λαό, του αφαιρείς πρώτα τη μνήμη. Καταστρέφεις τα βιβλία του, τον πολιτισμό του, την ιστορία του. Και κάποιος άλλος του γράφει βιβλία, του δίνει πολιτισμό και επινοεί για λογαριασμό του άλλη ιστορία. Έπειτα, ο λαός αρχίζει σιγά σιγά να ξεχνά ποιος είναι και ποιος ήταν. Ακόμη πιο γρήγορα θα τον ξεχάσει ο κόσμος γύρω του».   Αυτά έγραφε ο Μίλαν Κούντερα στο «Βιβλίο του γέλιου και της λήθης» το 1978, με σκοπό να αφυπνίσει τους συμπατριώτες του.

ΑΝΑΡΧΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ                                                               Ι. Τους πολέμους τους κερδίζουν οι στρατηγοί, τις μάχες οι λοχαγοί. Μία μάχη φαίνεται πώς   τέλειωσε. Άλλοι ήταν λοχαγοί και άλλοι στρατηγοί. Τις πανωλεθρίες βέβαια τις παθαίνουν οι στρατηγοί και τις πληρώνει ο Λαός. Σπανίως οι στρατηγοί περνάνε στρατοδικείο για την ήττα, τότε φταίει λένε πάντα "ο ξένος παράγοντας".                                                 ...

Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ  KAI Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ  ῾Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπε ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος...᾽ (῾Εβρ. ζ´ 26 )   Η ΚΕΦΑΛΟΝΊΑ ΘΡΗΝΕΙ     ΠΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΟ ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΦΩΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΕΣΤΗ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΓΕΥΘΕΙ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ.. Τέτοιος ἱερέας καί αρχιερέας κα τέτοιος ποιμένας κατά το πρότυπο του Κυρίου είναι ο Γεράσιμος ,όλη του ἡ ζωή είναι μία αδιάκοπη δοξολογία του Κυρίου και μία αέναη διακονία των συνανθρώπων του. Και προ της χειροτονίας του σε κληρικό, κατεξοχήν όμως μετά από αὐτήν, ιδίως αφότου ανήλθε εισήλθε στην ιεροσύνη , ἡ προσωπική του ζωή ήταν ἡ ζωή των άλλων. ῎Εχοντας καθαρίσει διά της ασκητικής του διαγωγής όσο ήταν δυνατόν στον άνθρωπο την καρδιά του δέχτηκε τις φωτιστικές ακτίνες του Πνεύματος και βίωσε την αληθινή αγάπη..   Όλοι ξέρουμε ὅτι ὁ καθένας τον τραβούσε προς τη μεριά του για τη λύση του προβλήματός του: ὁ πτωχός για την τροφή του, ὁ κυνηγημένος για την κά...

«Τώρα χτυπάει πιο γρήγορα τα’   όνειρο μέσ’ το αίμα τον κόσμου η πιο σωστή στιγμή σημαίνει: Ελευθερία Έλληνες μες τα σκοτεινά δείχνουν το δρόμο: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Για σένα θα δακρύσει από χαρά ο ήλιος» Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για τον Χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, Οδυσσέα   Ελύτη.