Κυριακή, 27 Μαΐου 2007

ΕΞΟΜΟΛ0ΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΓΕΡΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ


Παιδια μου
Τώρα που γέρασα και το κορμί μου δεν αντέχει σκέφτηκα να Σας γράψω δυο λόγια:

  • Χαρούμενος άνθρωπος είναι αυτός που διαβάζει ποιήματα.

  • Πετυχημένος άνθρωπος είναι αυτός που γράφει ποιήματα.

  • Ευτυχισμένος άνθρωπος είναι αυτός που ζει με τα ποιήματα.
Τώρα που γέρασα ξέρω καλά πώς:
1.- ΜΟΥ ΛΕΊΠΕΙ Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΏΝ ΣΤΟ ΠΡΟΑΎΛΙΟ
2.- ΜΟΥ ΛΕΊΠΕΙ Η ΜΥΡΩΔΙΆ ΤΗΣ ΑΊΘΟΥΣΑΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΊΑΣ(Η ΕΥΩΔΙΆ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΊΟΥ ΜΑΣ).
3.-ΜΟΥ ΛΕΊΠΕΤΕ ΕΣΕΊΣ...
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΓΙΑ ΌΣΑ ΜΟΥ ΔΏΣΑΤΕ ΤΌΣΑ ΧΡΟΝΙΆ...ΚΑΙ ΜΕ ΚΆΝΑΤΕ Ν' ΑΝΤΈΞΩ ΕΝΏ ΠΕΙΝΟΎΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΤΩΧΙΚΟ ΜΙΣΘΌ ΜΟΥ.
ΛΥΠΆΜΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΌΡΕΣΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΦΈΡΩ ΜΙΑ ΠΙΟ ΌΜΟΡΦΗ ΠΑΤΡΊΔΑ...
Ο ΓΕΡΟ ΔΆΣΚΑΛΟΣ

ΥΓ Οσο υπάρχω θαθελα να επικοινωνω μαζύ Σας παιδια μου.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Oi, achei teu blog pelo google tá bem interessante gostei desse post. Quando der dá uma passada pelo meu blog, é sobre camisetas personalizadas, mostra passo a passo como criar uma camiseta personalizada bem maneira. Até mais.

ΠΤΥΧΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕ ΣΟΥΠΙΕΣ ΣΠΑΝΑΚΙ....

ΠΤΥΧΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕ ΣΟΥΠΙΕΣ ΣΠΑΝΑΚΙ....  Με το φίλο μου το Σπύρο Σ γνωριστήκαμε στο πρώτο έτος της Νομικής Θεσσαλονίκης . Γιός δικηγόρου ε...